Abstrak
Kertas ini mengkaji hubungan antara upah, tingkat harga dan produktiviti buruh di Malaysia antara tahun 1970-1994. Kewujudan hubungan jangka panjang antara upah, tingkat harga dan produktiviti buruh disahkan dengan menggunakan pendekatan kointegrasi. Model dinamik jangka pendek ECM dianggarkan dengan kaedah dua tahap Granger dan Engle. Dua penemuan utama diperoleh. Pertama, dalam jangka panjang upah bergerak secara berkadaran dengan tingkat harga, tetapi cenderung untuk meningkat lebih tinggi daripada kenaikan harga dalam jangka pendek. Kedua, upah dan produktiviti buruh bergerak secara bersama iaitu apabila diambilkira perubahan harga. Keanjalan jangka panjang upah terhadap produktiviti buruh ialah 0.76 yang daripada segi statistik tidak berbeza daripada satu. Kenaikan produktiviti buruh dengan segera diikuti oleh kenaikan yang lebih besar dalam upah semasa yang apabila ditambah kesan tertangguh membawa kepada kenaikan upah jangka pendek pada kadar yang lebih besar. Ketakseimbangan jangka pendek yang wujud bagaimanapun adalah sementara yang akan terselaras sepenuhnya dalam tempoh kurang daripada empat tahun. Penemuan ini seterusnya digunakan untuk membuat penilaian reformasi upah cadangan National Labour Advisory Council (NLAC). Berasaskan penemuan kajian, boleh dirumuskan bahawa reformasi tersebut tidak perlu. Disebabkan kesukaran melaksanakannya memberikan implikasi terhadap hubungan upah dan produktiviti yang tidak begitu berbeza daripada mekanisme penentuan upah yang diamalkan kini.

Abstract
This paper examines the relationship between wage, price and labour productivity in Malaysia between 1970-1994. The existence of a long run relationship between those variables is confirmed through use of the cointegration approach. This study uses a dynamic short-term ECM model. The model is based on the integration equation which was estimated using Granger and Engle two-step procedure. There are two major research findings. Firs, wage increases proportionately with price in the long run. Inthe short run, however, there is tendency for wage increase to exceed price. Secondly, when the effect of price changes is taken into account, wage increases at a rate proportionate to that of the long run labour productivity. The long run wage elasticity with respect to labour productivity is 0.76 and it is not statistically different from unity. In the short run, an increase in short term wage. The resulting disequilibrium, however, is temporary and is completely adjusted in less than four years. This study uses these findings to evaluate the National Labour Council (NLAC) proposed wage reform. Based on the research findings, this paper concludes that reform is unnecessary. The difficlulties involved in implementing the reform imply that there is not much difference in the relationship between wage and productivity with the existing wage setting mechanism.